لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

تلاش های تثبیت و ترمیم کانال به طور چشمگیری از سال 1990 افزایش پیدا کرده است و هزینه های گزافی در این زمینه انجام می شود درحالیکه حداقل %50 پروژه ها با شکست مواجه می شوند و مابقی نیز ممکن است مطابق انتظارات عمل نکنند. مهندسان به تازگی احداث دیوار ه های طولی اصلاحی را به عنوان جایگزینی برای آبشکن های عرضی پیشنهاد داده اند که هدف از این پیشنهاد ایجاد یک کانال قابل کشتیرانی و بهبود انتقال جریان با تقسیم کانال به دو قسمت اصلی و فرعی می باشد. در تحقیق حاضر عملکرد دیوار ه های طولی اصلاحی و سازه های آبشکن بر روی تنش برشی بستر و دیواره ی کانال بوسیله ی معادلات RANS با مدل k-ɛ به صورت عددی و با استفاده از نرم افزارFlow-3D بررسی شد. نتایج حالت تک آبشکن با نتایج آزمایشگاهی صحت سنجی و نتایج حالت های سری آبشکن ها با داده های عددی موجود مقایسه شد که از تطابق مناسبی برخوردار بودند. در این پژوهش سازه های دیواره های طولی اصلاحی در موقعیت های عرضی متفاوت به صورت های ممتد و غیرممتد با طول های متفاوت شبیه سازی شد. نتایج نشان دادند که این سیستم در مقایسه ی با سیستم آبشکن، تنش برشی کمتری را به بستر وارد می کند و قابلیت کنترل تنش برشی دیواره را نیز به صورت پویا داراست. این سیستم با فراهم آوردن عمق مناسب در کانال اصلی باعث بهبود ناوبری می شود، با فراهم آوردن یک وضعیت آرام در قسمت کانال فرعی، تاثیر مطلوبی بر زیستگاه آبزیان و اکولوژی سیستم دارد و علاوه بر آن توانایی بالایی برای انتقال دبی اضافه ی سیلاب دارد. در نتیجه این سیستم می تواند به عنوان جایگزینی مناسب بجای سازه های آبشکن، مورد استفاده قرار گیرد.

فرسایش و رسوبگذاری از جمله مسائل با اهمیت در خصوص سواحل می باشند که همواره مورد توجه مهندسین رودخانه، سواحل و سازه های دریایی بوده است. یکی از ساده ترین و در عین حال اقتصادی ترین روشها، استفاده از ریپ رپ می باشد که به دلیل در دسترس بودن مصالح، سادگی اجرا و هزینه های کم بسیار متداول است. ریپ رپ به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم برای حفاظت سواحل از فرسایش مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله کاربرد غیر مستقیم ریپ رپ، استفاده به صورت محافظ آبشکن به عنوان یک روش سازه ای حفاظت سواحل می باشد یکی از موارد مهم در مورد ریپ رپ ها ارائه معیار برای طراحی و انتخاب آنها می باشد که کمتر مورد بررسی قرار گرفته است و تحقیقات انجام شده بیشتر برای مسیرهای مستقیم بوده در حالی که به دلیل ماهیت جریان وقوع پدیده فرسایش در مسیرهای قوسی شکل بیشتر می باشد. در این تحقیق هدف، ارائه معیار برای طراحی ریپ رپ جهت محافظت از آبشکن ها در قوس ها می باشد. به منظور دستیابی به اهداف تحقیق، در شرایط آزمایشگاه برای یک نوع ریپ رپ با قطر (3.8) اینچ ،طول ها، فواصل و زوایای مختلف آبشکن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق ارائه روابطی بر اساس پارامترهای مختلف برای طراحی پایدار ریپ رپ می باشد. همچنین در بخشی دیگر از تحقیق حاضر کارآیی روابط ارائه شده برای مسیرهای مستقیم توسط سایر محقیقن برای شرایط استفاده در قوس ها ارزیابی گردید.همچنین نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد برای طراحی ریپ رپ روابط حاصل از طراحی ریپ رپ توسط پاگان- ارتیز و لاگاس و همکاران می تواند باری طراحی ریپ رپ در قوس نیز مورد استفاده قرار گیرند.

پدیده انتقال رسوب یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در عملکرد هیدرولیکی و ساختار ریخت شناسی سواحل تلقی می شود. به علاوه توسعه پایدار، اقدامات مهندسی و انتخاب متناسب ترین روش حفاظت جهت ساماندهی و تثبیت سواحل، در گروی آگاهی از کمیت بار رسوبی می باشد. بنابراین تمرکز این پژوهش به طور کلی برآورد نرخ انتقال رسوب، ارزیابی تاثیر پوشش جنگلی ساحلی (کمربند سبز) بر کاهش روند نرخ انتقال رسوب در اثر امواج بلند از جمله سونامی و دستیابی به مدل پارامتریک متناسب با هر منطقه ساحلی با استفاده از نرم افزار SPSS می باشد. آزمایش ها بر پایه اثربخشی درخت مانگرو برای کاهش انرژی سونامی، به وسیله یک ساختار درختچه مصنوعی شبیه سازی شده، به ازای دو چیدمان درختی مستطیلی و مثلثی، 3 ارتفاع موج ورودی 6، 9 و 12 سانتی متر، شیب ساحل ثابت و افقی، قطر رسوب 0/35 میلی متر و در شرایط حضور و عدم حضور پوشش انجام گردید. نیروی وارد شده ناشی از موج با استفاده از روش اندازه گیری مستقیم به کمک نیروسنج الکترونیکی (Load cell) و سرعت موج با استفاده از دستگاه سرعت سنج داپلر صوتی (ADV) اندازه گیری شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که با وجود پوشش جنگلی، 41/17 درصد از فرسایش و آبشستگی سواحل جلوگیری شده و به تثبیت و احیای سواحل کمک می گردد، همچنین در نظر گرفتن شرایطی از قبیل انتخاب چیدمان مثلثی و افزایش تراکم پوشش، به ترتیب منجر به بهبود 7/57 و 11/20درصدی وضعیت سواحل می گردد. در پایان نیز مدل پارامتریک و معادله تجربی برآورد نرخ انتقال رسوب با ضریب همبستگی معادل 0/95 پیشنهاد گردید.